- Proszę! Wysłuchajcie mnie. - Ruszać się!
Popełniacie straszliwy błąd!
Wypuśćcie nas!
- Skeksowie zabili moją matkę! - Milcz!
Albo ja cię uciszę!
Mnie nigdy nie uciszysz!
Cóż...
Paladyni.
Spełniliście swoje zadanie. Wracajcie do nowej Wszech Maudry.
Te Gelflingi mają w sobie tyle wigoru, że nam wystarczą.
- Załadujcie ich! - Obróćcie się!
Tego Podlinga też.
- Wsiadać. Drugi raz nie powtórzę! - Ruchy!
- Wypuśćcie nas! - Gelflingu!
- Wsiadajcie! - Włazić!
Cicho! Wsiadać!
Ruchy, Gelflingi! Dość jęczenia!
Cisza!
Nie!
Wieźcie nas do Zamku Kryształu.
NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
- Pomocy! - Błagam was, Panowie!
- Pomóżcie nam! - Zlitujcie się, Panowie!
Wypuśćcie nas!
Wypuśćcie!
Pomocy!
- Niech ktoś nam pomoże! - Wypuśćcie nas!
Skeksowie pojmali Deet.
I Breę też.
Musimy ich ratować.
Nie macie pojęcia, co Skeksowie im zrobią.
Nikogo nie zostawimy bez pomocy. Obiecuję.
- Musimy działać prędko. - Wsiadajcie.
- Jedziemy! - Za mną!
Uwaga!
Co się dzieje?
Pomocy!
Gdzie nas zabierają?
Błagam!
Ufajcie Panom.
SkekVarze, naucz się trzymać nerwy na wodzy.
Mieliśmy przywieźć Gelflingi, a nie przelewać krew.
Zrobiłem, co było trzeba.
Przez wzgląd na ciebie liczę, że Cesarz też tak uzna.
- Cesarz jest litościwy. - Ależ oczywiście.
Jeśli nasz Cesarz z czegoś słynie,
to właśnie ze swej litości.
Czemu stoimy?
- Co się dzieje? - Gdzie my jesteśmy?
Czemu my nie jechać?
Nie wiem. Może coś się stało?
- Padnij! - To Skeksowie.
Rianie!
- Co się dzieje? - Rian tu jest!
Podobno mnie szukacie!
Zuchwalec!
Co jest? Boicie się się wyjść i ze mną zmierzyć?
Teraz! Ruszajcie!
Bezszelestnie!
Breo.
- Kajlan! - Jesteśmy z wami.
- Wydostaniemy was. - Jakoś.
Co się dzieje? Musimy się dostać do środka.
Uwaga!
- Co ty wyprawiasz? - Zmiażdżę szkodnika!
- Ale stoimy! - Wiem!
Co on robi?
Co to za szkaradztwo?
To jakiś stwór!
Precz, demonie.
Zostaw nas!
- Mój powóz! - Wszyscy na zewnątrz!
- Tędy. - Chodźcie, szybko.
Nie zatrzymywać się.
Tędy. Nie odwracajcie się.
Nie zatrzymujcie się. Musimy się stąd ulotnić.
Uratowałeś nas.
Nigdy nie widziałem czegoś takiego.
Dzień dobry.
Poznajcie Lora.
To mój obrońca.
Dziękuję, Lorze.
Przypłacicie życiem to zuchwalstwo, Gelflingi!
Co ty robisz?
Idzie po nas.
Stój, nie zbliżaj się!
Ani kroku dalej.
Co mamy robić?
- Musimy niezwłocznie uciekać! - Wreszcie sensowny pomysł.
Tak.
Tchórze!
Cześć.
Dziękuję.
Byłeś taki dzielny!
To on.
- Chyba tak. - To on, jestem pewna.
Cieszę się, że nic ci nie jest.
- To Rian. - Zabójca.
Zdrajca.
- Morderca. - To wszystko jego wina.
- Pójdę już. - Nigdzie nie pójdziesz.
Paladyni, dość tego.
Rian uratował nam życie.
Taki z niego wróg jak ze Skeksów przyjaciele.
Powiedz im.
Wszystko, co mówili wam Skeksowie, to kłamstwa.
Trudno rozpoznać światło, gdy tyle czasu żyliśmy w mroku.
Dziś...
zobaczyliście prawdziwą twarz waszych Panów.
Sensplećmy się.
Zobaczycie, co przed wami ukrywają.
Potem zanieście prawdę całej Thra,
byśmy wreszcie zjednoczyli się przeciwko prawdziwemu wrogowi...
Skeksom.
Sensplotę się z tobą.
Ja również.
- Ja też. - I ja.
- Ja też.
- Sensplećmy się. - Ja też.
Nasza ukochana Wszech Maudra nie żyje.
Zgodnie z nakazem tradycji
wiatropije zaniosą sześć części jej korony
sześciu Maudrom,
by mogły na nowo złożyć koronę
i włożyć ją na głowę nowej Wszech Maudry.
Gelflingi potrzebują Wszech Maudry, która nie zbłądzi ze ścieżki
wyznaczonej nam przez Panów Kryształu.
Będzie oświetlała nam drogę w tym mrocznych czasach.
Ja stanę się tą Wszech Maudrą.
Księżniczko Seladon,
matkę należy zwrócić Thra.
Trzeba dochować obrzędów pogrzebowych.
Obrzędów nie będzie.
- Wszech Maudra... - Była zdrajczynią!
Posłuży za przykład dla innych.
Spalimy ją.
To wstyd!
To dla dobra Thra.
Gelflingi!
Kamienni!
Odwiedził was Pan Kryształu.
Przynoszę wam wodę i żywność!
Chodźcie po nie. Już!
Co to ma znaczyć? To był rozkaz!
Macie być posłuszni.
Gdzie szacunek dla Panów?
Kto rzucił tę brzoskiew?
Kto okazał mi taką zniewagę?
Widzę cię!
Wojownicy, Kamienni, wzywam was! Wyjdźcie!
Znajdźcie sprawcę i ukarzcie go!
To świętokradztwo!
Podstępne robactwo!
Mój dziób!
Jak śmiecie? Jam jest obrońcą Gelflingów!
- Jesteście mi dłużni. - Nic nie jesteśmy ci winni.
- Znamy prawdę! - Wysysacie nas!
- Wyssak! - Wyssak!
Wyssak!
- Przestańcie, proszę was! - Wyssak!
- Wynoś się! - Co za podłość!
- Nikczemny wyssak! - Błagam!
- Wyssak! - Wyssak!
Przestańcie, dzikusy!
- Wyssak! - Dość!
- Wracaj do zamku! - Wynoś się!
- Wyssak! - Żaden z ciebie Pan!
Przestańcie!
Generał i Mistrz Rytuału wrócili...
bez przyrzeczonych ochotników.
- Cesarz nie będzie zadowolony. - O nie.
Będzie ciekawie.
Chodźmy.
Pozostali już się pewnie zebrali.
Księżniczka Brea, nim ruszyła na pustynię, ostrzegła nas, że chcą nas wydrenować.
- Nie wierzę. - Nam też się to w głowie nie mieściło!
Dzięki Thra uratowali nas wasi koledzy.
Rian i Gurjin.
Senspletliśmy się i sami to widzieliśmy.
Obiecaliśmy, że opowiemy innym.
Może prawdę mówi.
Rian jest chory na umyśle, a Skeksowie troszczą się o nas.
Nie mogę pokazać ich wspomnień,
ale wiem, co widziałem. Ryzykowałem życiem, by tu dotrzeć.
Panowie zabili Wszech Maudrę!
Generał zadał jej śmiertelny cios!
- A twoja towarzyszka broni, Mira. - Tak.
Została zabita, ale nie przez Riana!
Skeksowie wyssali jej esencję.
- Podłe makraki! - Dwulicowe gadziny!
- Musimy pomścić zabitą strażniczkę! - Tak!
Szerzcie prawdę i przygotowujcie broń. Nocą zdobędziemy zamek!
- Tak! - O tak!
Całą wieczność już tak idziemy.
Czy Lor nie potrzebuje odpoczynku?
Skały miałyby się zmęczyć?
Przecież zwykle tylko sobie leżą.
Może i tak, ale nie Lor.
Niestety nie.
Co za widok!
Co to jest?
Kryształowa Pustynia.
Piękna!
Podobno wydmy są w ciągłym ruchu.
Przejście pieszo przez pustynię to jak chodzenie po wodzie.
Spędźmy tu noc.
Może rano coś wymyślimy.
Rozpalę ognisko.
Hup, pomóż mi szukać drewna.
Musisz tak ciągle marudzić?
To nie moja wina, że jest okropnie.
Nie jesteśmy już w Sogu.
Nie sądziłem, że aż tak będę tęsknić za domem.
- Ale rzeczywiście pięknie tu. - Tak.
Wciąż myślę, że jak szybko się obrócę,
to zobaczę twarz matki.
Albo jak uważnie się wsłucham,
to usłyszę jej głos.
Ale to nieprawda.
Przykro mi.
Seladon ma rację. To moja wina.
Muszę wrócić do Ha’rar.
Nie mogę tak zostawić matki.
Twój powrót nikomu nie pomoże.
Powinnam ją pochować.
Zwrócić Thra jej esencję. Trzeba dopełnić ceremonii.
Możemy zorganizować tu własną ceremonię.
To by mi pomogło.
- Dziękuję. - Od tego ma się przyjaciół.
Pomagamy.
Jesteś prawdziwą przyjaciółką.
Tu jesteś, Szyjo!
Matko Aughro,
widzę, że znów otworzyło się twoje oko.
Owszem, usłyszałam Pieśń Thra,
choć nie dzięki twoim zagadkom!
- A jednak znalazłaś odpowiedzi. - Z wyjątkiem jednej.
Jak to się wszystko skończy.
Wiele pionków w grze,
wiele możliwych scenariuszy.
Aughra musi pokierować losem, by doprowadzić do najlepszego zakończenia.
To jak wypasanie fizgigów.
A gdzie prowadzi moja ścieżka?
Ku piaskom, by zmierzyć się z Łowcą.
Nie potrafię pokonać mej mrocznej połówki.
Znajdziesz sposób.
Choć nie obędzie się bez ofiary.
A co jeśli zawiodę?
Stracimy bohaterów Thra.
- Doprowadzę łowy do końca. - Dobrze.
Czas już ruszać. Wy, Mistycy, z szybkości nie słyniecie.
Czeka nas wiele pracy.
A dokąd ty zmierzasz?
Do Kamienia-w-Kniei.
Muszę zapobiec strasznemu błędowi.
Czy jeszcze się zobaczymy, Aughro?
Niektórych rzeczy nawet Aughra nie potrafi dostrzec, druhu.
Życie i śmierć to krąg...
a nie linia prosta.
Nie ma końca
ani początku.
Dziś nasza ukochana Wszech Maudra powróciła do Thra.
Choć nie ma nas tam i nie możemy pomóc jej esencji wrócić do domu...
wspomnimy ją pieśnią, którą wiatr poniesie w dal.
Połączę twoje słowa we wśnienie.
Każdy, kto znajdzie to ziarno, pozna ją, tak jak znałaś ją ty.
Przemów za zmarłych.
Podziel się najlepszym wspomnieniem, byśmy wszyscy poznali jej dobroć.
Nie wiem...
Nie wiem, co wybrać...
Miała ulubioną piosenkę?
- Ulubiony żart? - Potrawę?
A może ulubione miejsce?
Nie wiem, od czego zacząć.
Mój ojciec nie był szczególnie czuły.
Byłem żołnierzem, a nie synem.
Przynajmniej tak czułem.
Ale gdy walczyliśmy z Łowcą...
i z żarłami...
obaj, ramię w ramię...
nagle poczułem się też synem.
Wreszcie zrozumiałem to, czego próbował mnie nauczyć.
„Bądź odważny”, to jego ostatnie słowa.
Tak więc zrobię...
dla kapitana.
Dla ojca.
Matka nie wstydziła się powtarzać, że mnie kocha.
Zwykle tuż przed tym, jak powierzała mi żmudne zadania.
„Kocham cię. Wstawaj z łóżka”.
Albo: „Kocham cię.
A teraz przynieś mi raport o płodozmianie”.
Myślałam, że mówi to, bo matkom tak wypada.
Ale spojrzałam w jej oczy,
gdy gasło w nich światło...
i zrozumiałam,
że za każdym razem mówiła to szczerze.
Kochałam cię z całych sił.
Przykro mi, że to nie wystarczyło.
Podli zdrajcy!
Podstępne Gelflingi! Wydrenujemy was za to!
- Puść mnie! - Posilimy się twoją esencją!
- Nie! - Obyś smakował lepiej, niż walczysz.
Błagam, Panie!
Błagam!
Wiatropije wzbiły się w przestworza. Przybywam z częścią Żywej Korony.
Kamienni stają u boku klanu Vapra w godzinie potrzeby.
Maudro Faro.
Od czasu lotu wiatropijów wybiło źródło szeptu.
Proszę, powiedz mi prawdę.
Jak zginęła?
Odmówiła Skeksom ochotników, o których prosili.
Otwarcie się im przeciwstawiła
i zapłaciła cenę za tę zniewagę.
Czyli pogłoski są prawdziwe.
Twoja matka była tytanem.
Nigdy nie cofała się przed walką i stała na straży wartości.
Dzierżyła w ręku prawdę,
tak jak Kamienni dzierżą topory.
Czciliśmy ją
i pomścimy jej śmierć.
Nie! Skeksowie są naszymi Panami.
Winniśmy im posłuszeństwo.
Spotkała ją sprawiedliwa kara za zbrodnię, której się dopuściła.
Ból przyćmiewa ci umysł, dziecię.
Żadne ze mnie dziecię!
Byłam tam i wszystko widziałam.
Kilku spośród twych paladynów
przemierza Thra, opowiadając zgoła inną historię.
Skeksowie wysysają z nas esencję.
- Drenują nas! - Kłamstwo!
Wszech Maudra była zdrajczynią!
Zdradziła siedem klanów!
To słowa szaleńca.
To słowa...
Wszech Maudry.
Gdzie się wszyscy podziali?
Co za bałagan.
Gdzie strażnicy?
Nikt nie trzyma warty mimo buntu całego klanu?
Niewdzięczne głąby!
Ulga.
Dużo lepiej.
Cudownie.
Czy wszyscy tu powariowali?
Mikcja na widoku publicznym?
Czyś nie słyszał, Szambelanie?
Wybacz.
Generał zabił Wszech Maudrę.
- Generał? - Tak.
- Z rozkazu Cesarza? - Nie.
Nie było rozkazu.
Wtedy straż zamkowa zbuntowała się przeciw nam.
Zdusiliśmy ich bunt!
Wiele czasu już upłynęło,
odkąd dane mi było poczuć rozkosz walki zbrojnej.
Cesarz musi być wściekły na Generała.
Być może znów zasiądę u boku Cesarza.
Tak?
Chodź, sam zobaczysz.
Cóż za biesiada!
Rozpiera mnie energia! Czuję wielki zapał!
Proszę, patrz.
Słodziutka esencja!
Szpony lizać!
Esencja.
Pychota!
Wszędzie esencja.
W każdym razie, tak jak mówiłem,
esencja najlepiej się komponuje
- z pieczonym mięsiwem. - Święte słowa!
Pewnie się zastanawiasz, skąd mamy tyle esencji.
To wyborna historia.
Gdy zdusiliśmy bunt strażników,
zaczęliśmy wysysać z nich esencję.
Teraz mamy jej w bród!
Nie martw się. Podlingi zachowaliśmy na później.
Dość tego!
Przerwać muzykę. Przynoszę wieści!
Tragiczne wieści! Cisza!
Przerwać to radosne rzępolenie!
Szambelanie, widzę, że stoisz przed nami,
ale nie ma z tobą Riana.
Co masz do powiedzenia,
zanim ukarzę cię za kolejną porażkę?
Gdy wy ucztujecie,
Kamienni wszczynają bunt.
Cały klan Gelflingów powstał zbrojnie przeciw Skeksom.
Musiałem stoczyć z nimi krwawą bitwę.
Znalazłem się w wielkim niebezpieczeństwie.
Naraziłem życie, by się tu przedrzeć i zdać wam relację.
Bunt Kamiennych?
Tak, przez Generała, który nie umie trzymać nerwów na wodzy!
- Bzdura. - SkekVar zabił Wszech Maudrę
wbrew woli Cesarza.
To on odpowiada za ten chaos.
Generał nas wyzwolił.
Skeksowie nie muszą już męczyć się udawaniem,
że te bezużyteczne Gelflingi coś ich obchodzą.
Weźmiemy to, co nasze, nie dbając o pozory.
Będziemy rządzić wiecznie!
Ależ, Cesarzu...
Cesarzu.
Szambelan nieświadomie zapewnił nam kolejny posiłek.
Bunt Kamiennych
posłuży za uzasadnienie,
by ze swoich wiosek trafili wprost do naszych spiżarni!
- Więcej esencji! - Więcej!
- Więcej!
- Więcej esencji! - Więcej esencji!
Więcej!
Więcej esencji!
Szambelanie, cóż to za zapach wyczuwam od ciebie?
To brzoskiew! Wionie od niego z daleka!
Idź się wykąp, Szambelanie.
Obrzydlistwo.
- Smród! - Idź stąd!
- Śmierdzisz! - Idź precz!
Brudas! A kysz!
Precz!
Tak, precz, Szambelanie.
Niech twój fetor nie psuje nam powietrza!
Puśćcie!
Puśćcie mnie!
Wypuśćcie nas!
Wypuśćcie!
Paladynie, nie trać nadziei.
Księżniczka Tavra.
- Żyjesz. - Chwilowo tak.
Przykro mi z powodu twojej matki.
Co się jej stało?
Nie wiesz.
Postawiła się Skeksom. Chciała nas ratować, ale...
Już jej nie ma.
A więc umarła godnie, spełniając swój obowiązek.
Tak jak zawsze to robiła.
Chroniła Gelflingi.
Musimy być silni, paladynie.
Dla Wszech Maudry.
Drogie Maudry...
tak jak się spodziewałyśmy,
Maudra Argot z Grotu nie dała rady przybyć.
Przysłała część Żywej Korony i swe błogosławieństwo.
Dołączam jej część do mojej.
Czas na to, byście i wy pobłogosławiły
moją koronację.
Spirytoni błogosławią Wszech Maudrze.
Sifa błogosławią Wszech Maudrze.
Dusanie błogosławią Wszech Maudrze.
- Kamienni wstrzymują się. - Co?
Maudro Lisid.
Przemoki wstrzymują się.
O nie.
Pierwszy raz zdarza się coś takiego.
Ja jestem najstarszą córką poległej Wszech Maudry,
dziedziczką tronu Vapra,
spadkobierczynią korony.
Nie zawsze Wszech Maudra pochodziła z klanu Vapra.
Ale tak głoszą prawa Skeksów.
Skeksów, którzy więżą nasze dzieci
i odbierają życie naszym braciom i siostrom.
Nadchodzi wojna. To nie Seladon poprowadzi nas w walce.
To korona mojej matki. Należy się mnie.
Za nią poszłabym do gniazda miotaczy, ale nie za tobą.
Wyzywam Seladon...
o Żywą Koronę!
- Faro, nie rób tego. - Nie działajmy pochopnie.
Poczekajmy, przemyślmy to.
Maudro Faro, rozważ to jeszcze. Nie możemy przeciwstawić się Skeksom.
Ich jest garstka, a nas chmara.
Stawimy im czoła! Ja poprowadzę was do zwycięstwa!
Przecież Skeksowie są nieśmiertelni.
Jak pokonać wroga, który nie umiera?
Maudra Fara wyzwała mnie.
Ma prawo wybrać rodzaj pojedynku.
Próba powietrza.
Próby są częścią praw Skeksów. To wbrew naszej tradycji.
Jak mogło do tego dojść?
Bądź ostrożna, Faro.
Seladon jest przebiegła. Umie przechytrzyć los.
Bez wahania założę się, że jej skrzydła nie dorównują moim.
Przyjmuję pojedynek.
Próba powietrza.
Zwyciężczyni założy koronę.
Ma się rozumieć.
Pokonanie cię nie sprawi mi żadnej radości, dziecię.
Spokojnie, Lorze.
Co to?
Dusanie.
Nigdy nie spotkałam Dusana.
Rzadko opuszczają swoją ukochaną pustynię.
Dusanom jako jedynym nie wolno być strażnikami zamku.
Skeksowie mówili, że oni czczą śmierć.
Na fajnego gościa nie wygląda.
Gidakai kae.
Niech w wielkiej pełni martwi na nowo połączą się z Thra.
Niech łzy ich zraszają nas wraz z deszczem,
a ich ciepło ogrzewa nas w świetle słońc.
Choć odeszli, wciąż są wśród nas.
Piękne słowa.
Nic to w porównaniu z głębią twych uczuć.
Wiatry pustynne przyniosły nam twą pieśń.
Jej melodia głęboka nas poruszyła.
Ci, którzy odeszli, byli wam bardzo bliscy. Prawda?
Straciliśmy wielu.
Przyjaciół, rodziców...
nawet Wszech Maudrę.
Słyszeliśmy o jej odejściu.
Wiatropije wzbiły się w niebo.
Była moją matką.
Powinienem się domyślić, księżniczko.
Nazywam się Rekyr.
Pan Wydm Południowego Zeryku.
Jestem Brea.
Mam dla ciebie amulet.
Zrobiony z kości muga, daje ochronę.
Gdybyśmy mogli w czymś pomóc...
Właściwie tak...
Kilkoro z nas chce się przedostać przez Kryształową Pustynię.
Benu i ja z radością was przez nią przeprawimy.
To będzie dla mnie zaszczyt, księżniczko.
Dziękuję.
Wraz z przyjaciółmi musimy prędko dotrzeć do Kręgu Słońc.
Do Kręgu?
To przeklęte ruiny.
Niebezpieczne, zakazane.
Pozwól, że zabiorę was do Dobrozdroju.
- To oaza zieleni... - Skoro się boisz, nie ma sprawy.
- Znajdziemy inny sposób. - Dobrze.
Zabiorę was, dokąd mogę.
Dziękuję. Będziemy ci dłużni.
Zostawisz nas na chwilę?
Dziękuję.
Co ty wyprawiasz?
Nie ufasz Rekyrowi? Czemu?
Po pierwsze,
to Dusan.
- Mają fioła na punkcie śmierci. - Nieprawda.
Dał ci kości.
Ładna rzecz.
Z wdzięcznością przyjmujemy twoją propozycję.
Wyruszamy, gdy tylko rozkażesz.
Wyruszamy, gdy rozkażesz!
Ja też za nim nie przepadam.
No chodź, Hup. Będzie fajnie!
Czas się pożegnać.
Musimy rozpalić ognie buntu.
I szerzyć prawdę wśród siedmiu klanów.
Chodź tu.
Żegnaj, Rianie.
Dbaj o siebie.
Ty też... nieustraszony Gurjinie.
Podoba mi się! Nieustraszony Gurjin.
Łowy wciąż trwają.
Nie obawiaj się, to przestraszone dziecko.
Nic mi nie grozi.
Wybrałaś trasę próby powietrza?
- Przez Przełęcz Raunipa. - To niebezpieczne.
- Ile trinów temu ostatnio do tego doszło? - Nie mam pojęcia.
Sześćset trzydzieści dziewięć.
Nic dobrego z tego nie wyniknie.
Seladon się spóźnia. Znowu jakieś gierki!
Może to ją otrzeźwi, jak połamie skrzydła o skały.
Rozwydrzona księżniczka.
Dość już czekamy.
Seladon boi się ze mną zmierzyć.
Mnie należy się Żywa Korona.
Księżniczka.
Wygląda jak Skeksowie.
Lojalne Maudry,
to dla mnie zaszczyt, że przybyłyście
na moją koronację.
Nie jesteś Wszech Maudrą. Rzuciłam ci wyzwanie.
Czyżbyś zapomniała?
Pamiętam.
Zrzekam się praw do Żywej Korony.
Co? Czyli to koniec?
Weź sobie to zbrukane świecidełko, Faro.
Ta korona należała do mojej przyjaciółki, a twojej matki.
W jej żyłach płynęła zdrada, a jej krew splamiła Żywą Koronę.
Dawny symbol jedności Gelflingów
stał się smutnym reliktem nieudanego buntu.
Dlatego też kazałam wykuć nową koronę
jako symbol nowej przyszłości
dla wszystkich Gelflingów.
Hańbisz dziedzictwo matki, wkładając na głowę to obrzydlistwo.
A ty chcesz nas doprowadzić do ruiny, za wszelką cenę dążąc do wojny.
Skeksowie w swej nieskończonej mądrości
obwołali mnie Wszech Maudrą w dniu śmierci mej matki...
Skeksowie drenują Gelflingi!
- Kłamstwa. - Nigdy nie będziesz Wszech Maudrą!
Już jestem Wszech Maudrą.
Nie!
Doczekam sprawiedliwości!
Skeksów spotka kara za ich zbrodnie.
Ja będę Wszech Maudrą!
Pokłonisz się mnie.
Nigdy!
Więc będziesz się czołgać przede mną.
Faro!
Oto niezgoda, którą zasiała moja matka.
Ten bunt musi się zakończyć.
Gelflingi stają przeciwko Gelflingom. Grozi nam anarchia!
Maudro Faro, pokłoń się.
Razem damy Skeksom dowód naszej lojalności
i zdusimy ten ogień, nim spali nas wszystkich.
Tak jak ty spaliłaś własną matkę.
Paladyni!
Wyprowadzić Farę z cytadeli.
- Nie ma potrzeby. Znam drogę. - Ja również.
To wy się pogubiłyście.
Jaki jest wasz wybór?
Porządek...
czy chaos?
Nie takie są zwyczaje Gelflingów.
Teraz już są.
Napisy: Tomasz Bytner